Reply ko ‘to sa isang kaibigang nag-email about what happened last september. Hindi ko na sasabihin kong sino kasi sa amin lang daw dapat ito. Minarapat ko na ring i-publish sa blog ung ni-reply ko sa kanya. Hindi ko na isasama ‘yung email nya kasi mahiyain daw ang kumag 
Mukhang takot mag-artista kaya mas gusto nyang maging anonyMOUSE :glee:
eto na.. basa!
Mahirap mawalan ng family member, lalo na pag nanay. kahit pa lagi kayong mag-aaway or sobrang close man, pag nawala sya pareho labng ung sakit.
alam mo mahirap mag-move on.. mukha ngang di nako makakapag-move on kasi anjan na yan forever. makipag-break sa syota kaya pa eh, lokohin ka ng gf mo ok lang eh.. kayang mag move on. pero eto .. matatagalan pa.
hindi ibig sabihin na nasanay na ako, at unti unti ko ng nakakalimutan ang mga nangyari ay naka-move on na ko. alam mo kasalanan mo at naalala ko na naman sya.. lols
but anyway.. sana makasama mo pa ang mom mo ng matagal.. cherish every moment.. sulitin hanggat maari.
salamat sa pakikiramay, i may have not understood u before pero mukhang nagegets ko naman ang gusto mong iparating.
at nagbago na ko ngayon… mas iyakin nako.. wahahah
walang labis, walang kulang. pati wrong sfelling sinama ko na, hindi ko rin in-edit kaya walang daya yan
Thanks Blue
im with you there kuya